فرهنگ اصطلاحات
نردبان خودمختاری
نردبان خودمختاری چارچوبی است که در آن سطح اختیار هر عامل بهتدریج و بر پایهٔ عملکرد ثبتشده افزایش مییابد. هیچ عاملی از ابتدا اجازهٔ اقدام مستقل ندارد.
با نام دیگر Autonomy Ladder
پلههای رایج این نردبان: در پایینترین سطح، عامل فقط **پیشنهاد** میدهد و هر اقدام نیازمند تأیید صریح است. در سطح بعد، عامل اقدام را **آماده** میکند و انسان تأیید میکند. سپس، عامل در محدودهٔ مشخصی **مستقل عمل** میکند و انسان بازبینی میکند. و در بالاترین سطح (که در عمل بهندرت و فقط برای اقدامهای کمریسک و پرتکرار به کار میرود) عامل مستقل عمل میکند و فقط گزارش میدهد.
نکتهٔ اصلی این است که بالا رفتن از نردبان **کسب میشود، نه اعطا**. مبنای آن سابقهٔ عملکرد ثبتشده است: نرخ پذیرش پیشنهادها، تطابق اثر پیشبینیشده با اثر واقعی، و نرخ خطا.
فرآیندهایتان را عاملمحور کنیم
از کجا شروع کنیم؟